ഇന്നത്തെ കാലത്ത് മാതാപിതാക്കൾ നേരിടുന്ന വലിയൊരു പ്രതിസന്ധിയാണ് കുട്ടികളുടെ കഠിനമായ വാശികൾ. കടകളിൽ പോകുമ്പോഴും പരസ്യങ്ങൾ കാണുമ്പോഴും തങ്ങൾക്ക് വേണമെന്ന് മക്കൾ വാശിപിടിക്കുന്ന കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ ഭൂരിഭാഗം മാതാപിതാക്കളും ഉടനടി വാങ്ങി നൽകാറുണ്ട്. “നമുക്ക് കുട്ടിക്കാലത്ത് ഇതൊന്നും കിട്ടിയില്ല, നമ്മുടെ മക്കൾക്കെങ്കിലും എല്ലാം ഉണ്ടാകട്ടെ” എന്ന ചിന്തയോ അല്ലെങ്കിൽ കുട്ടികളുടെ കരച്ചിൽ പെട്ടെന്ന് നിർത്താനുള്ള എളുപ്പവഴിയോ ആയിട്ടാണ് പലരും ഇതിനെ കാണുന്നത്. എന്നാൽ, ചോദിക്കുന്നതെല്ലാം ഇങ്ങനെ വാങ്ങി നൽകുന്നത് കുട്ടികളുടെ വളർച്ചയെ ദോഷകരമായി ബാധിക്കുമെന്ന് നിങ്ങൾ എപ്പോഴെങ്കിലും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ഒരുപാട് കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ കുട്ടികളിൽ അമിതമായ ശ്രദ്ധക്കുറവിനും ഒന്നിനോടും താല്പര്യമില്ലാത്ത അവസ്ഥയ്ക്കും കാരണമാകുന്നുണ്ടെന്നാണ് പുതിയ പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.
ഒരു കുട്ടിക്ക് ഒരേസമയം നൂറുകണക്കിന് കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ കളിക്കാൻ നൽകിയാൽ എന്ത് സംഭവിക്കും? അവരുടെ മുറി നിറയെ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അവർക്ക് ഏതെങ്കിലും ഒരു കളിപ്പാട്ടത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഒരു റിമോട്ട് കാർ എടുത്ത് രണ്ട് മിനിറ്റ് കളിക്കുമ്പോഴേക്കും അവരുടെ ശ്രദ്ധ അടുത്തുള്ള വലിയൊരു റോബോട്ടിന്റെ മേലേക്ക് പോകും. അത് മാറ്റി വെച്ച് അവർ വേറൊരെണ്ണം എടുക്കും. ചുരുക്കത്തിൽ, ഒരു കളിപ്പാട്ടം പോലും പൂർണ്ണമായി ആസ്വദിക്കാനോ അതിനെക്കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കാനോ ഉള്ള സമയം കുട്ടിക്ക് ലഭിക്കുന്നില്ല. ഇത് പതുക്കെപ്പതുക്കെ കുട്ടികളുടെ സ്വഭാവത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറുകയും, പഠിക്കാൻ ഇരിക്കുമ്പോഴും മറ്റ് കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോഴും പെട്ടെന്ന് ശ്രദ്ധ തിരിയുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് (Attention deficiency) അവരെ എത്തിക്കുകയും ചെയ്യും.
കുറഞ്ഞ അളവിൽ മാത്രം കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ ലഭിക്കുന്ന കുട്ടികളിലാണ് സർഗ്ഗാത്മകത (Creativity) കൂടുതൽ കണ്ടുവരുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരൊറ്റ പാവക്കുട്ടി മാത്രമുള്ള ഒരു കുട്ടി, ആ പാവയെ തന്റെ കൂട്ടുകാരിയാക്കി മാറ്റും, അതിനോട് സംസാരിക്കും, അതിന് കഥ പറഞ്ഞു കൊടുക്കും. കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ കുറയുമ്പോൾ കുട്ടികൾ സ്വന്തം ഭാവന ഉപയോഗിച്ച് പുതിയ കളികൾ കണ്ടുപിടിക്കാൻ തുടങ്ങും. കാർഡ്ബോർഡ് പെട്ടികൾ വീടാക്കി മാറ്റാനും, ചെറിയ കല്ലുകൾ മുത്തുകളാക്കി കളിക്കാനും അവർ പഠിക്കും. എന്നാൽ വിലകൂടിയതും എല്ലാം തനിയെ ചെയ്യുന്നതുമായ യന്ത്രക്കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ (Battery-operated toys) കുട്ടികളുടെ ചിന്താശേഷിയെ മരവിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ബട്ടൺ അമർത്തിയാൽ തനിയെ ഓടുന്ന വണ്ടി നോക്കിനിൽക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിക്ക് അവിടെ പുതിയതായി ഒന്നും ചിന്തിക്കാനില്ല.
ഇതിനെല്ലാം പുറമെ, ചോദിക്കുന്നതെല്ലാം ഉടനടി കൈയിൽ കിട്ടുന്ന കുട്ടികൾക്ക് ഒന്നിന്റെയും വില മനസ്സിലാകില്ല. ഒരു സാധനം നഷ്ടപ്പെട്ടാലോ കേടുവന്നാലോ അവർക്ക് സങ്കടം തോന്നില്ല, കാരണം പകരം മറ്റൊന്ന് ഉടൻ കിട്ടുമെന്ന് അവർക്കറിയാം. ഈ ശീലം വളരുമ്പോൾ ജീവിതത്തിൽ എന്തെങ്കിലും ഒരു പ്രതിസന്ധിയോ ആഗ്രഹിച്ച കാര്യം കിട്ടാത്ത അവസ്ഥയോ ഉണ്ടായാൽ അതിനെ നേരിടാൻ അവർക്ക് കഴിയില്ല. ചെറിയ കാര്യങ്ങളിൽ പോലും അവർ പെട്ടെന്ന് നിരാശരാകുകയും ദേഷ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യും. ‘ക്ഷമ’ എന്ന വലിയൊരു ഗുണമാണ് ഇവിടെ കുട്ടികൾക്ക് നഷ്ടമാകുന്നത്.
മാതാപിതാക്കൾക്ക് ചെയ്യാവുന്ന ചില ലളിതമായ കാര്യങ്ങൾ:
- കുട്ടികൾക്ക് ഒരുപാട് കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ അവയെല്ലാം അലമാരയിൽ പൂട്ടി വെക്കുക. ഒരേസമയം രണ്ട് അല്ലെങ്കിൽ മൂന്ന് കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ മാത്രം കളിക്കാൻ നൽകുക. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവ മാറ്റി അടുത്ത സെറ്റ് നൽകുക (Toy Rotation). ഇത് കുട്ടികൾക്ക് എപ്പോഴും പുതിയ കളിപ്പാട്ടം കിട്ടുന്ന അനുഭവം നൽകും.
- കുട്ടികൾക്ക് വേണ്ടത് വിലകൂടിയ കളിപ്പാട്ടങ്ങളല്ല, മറിച്ച് മാതാപിതാക്കളുടെ കൂടെയിരുന്ന് കളിക്കാനുള്ള സമയമാണ്. അവരോടൊപ്പം ഇരുന്ന് കഥകൾ പറയുകയോ ഒളിച്ചുകളിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് അവരുടെ മനസ്സിന് കൂടുതൽ സന്തോഷം നൽകും.
- കുട്ടികൾ ചോദിക്കുന്നതെല്ലാം വാങ്ങി നൽകുന്നത് സ്നേഹമല്ല. ചില കാര്യങ്ങൾ നിഷേധിക്കുന്നത് അവരെ ജീവിതം പഠിപ്പിക്കാൻ ആവശ്യമാണ്. “അടുത്ത ജന്മദിനത്തിന് ഇത് വാങ്ങിത്തരാം” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവർക്ക് കാത്തിരിക്കാനുള്ള ക്ഷമ ശീലിപ്പിക്കുക.
കുട്ടികളുടെ മുറികൾ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ കൊണ്ട് നിറയ്ക്കുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത് അവരുടെ മനസ്സ് നല്ല ഓർമ്മകളും ചിന്തകളും കൊണ്ട് നിറയ്ക്കുന്നതാണ്. ലളിതമായ കളികളിലൂടെ അവരിലെ മിടുക്കരെ വളർത്തിയെടുക്കാൻ നമുക്ക് ശ്രമിക്കാം.
